• Wprowadzaj gry od pierwszej minuty zajęć – dzieci uczą się przez grę.
• Ograniczaj instrukcje do minimum; pozwól dzieciom popełniać błędy i samodzielnie szukać rozwiązań.
• Zadbaj o odpowiednią liczbę piłek, aby gra była płynna.

• Dystanse wyścigów powinny być krótkie (10-15 metrów), aby zachować dynamikę.
• Zwracaj uwagę na jakość prowadzenia piłki – piłka musi być blisko stopy.
• Wprowadzaj elementy ogólnorozwojowe (np. obiegnięcie pachołka tyłem, wyskok).

Twoje ciało musi zacząć ruch przed stopami, aby pierwszy krok był dynamicznym wybiciem, a nie powolnym „wychodzeniem z krzesła”.

• Stań w lekkim wykroku: jedna noga ugięta w kolanie z przodu, druga noga trochę z tyłu. Ręce naprzemiennie – jeśli prawa noga jest z przodu, trzymaj lewą rękę lekko do przodu dla balansu. Barki luźne, tułów pochylony do przodu tak, aby linia palce – kolana – nos szła w jednym kierunku. Wzrok skierowany przed siebie, patrz przed siebie.
• Biodra przed piętami, plecy nie są pionowe, głowa nie jest zadarta do góry. Pierwszy krok krótki pod ciałem, gotowy do szybkiego wybicia.
• Start powinien być szybki i dynamiczny, z wybiciem z palców. Pierwszy krok decyduje o Twojej prędkości. Dobra pozycja startowa to podstawa szybkiego biegu i skutecznego ataku.

Stań w pozycji startowej, najważniejsze są dwa pierwsze kroki – wykonaj je najszybciej i najmocniej, jak potrafisz.

• Biegając, stale podnoś wysoko kolana i pracuj rękami. Przód stopy pierwszy dotyka ziemi, nigdy pięta.
• Gdy zmieniasz kierunek, schodź niżej ciałem, pochyl się w stronę, w którą biegniesz. Nie skręcaj górną częścią ciała – odbij się zewnętrzną nogą jak sprężyną.
• Jeśli biegniesz wolniej, żeby dojść na pozycję, nie pochylaj górnej części ciała, wypuść brzuch do przodu. To pozwala oszczędzać energię i biegać dłużej.

W treningu sprinty dają maksymalną prędkość, a mocniejsze biegi budują wytrzymałość.
Dzięki nim będziesz coraz szybszy i mocniejszy.

W piłce nożnej ciało pracuje jako jeden system. Podczas biegu ręce i nogi poruszają się naprzemiennie. Gdy do przodu idzie prawa noga – do przodu pracuje lewa ręka. Gdy do przodu idzie lewa noga – pracuje prawa ręka. Dzięki temu utrzymujesz równowagę i rytm biegu. Twoje kroki są lżejsze, szybsze i bardziej naturalne.

• Trzymaj ręce blisko tułowia, łokcie lekko ugięte. Poruszaj nimi w przód i w tył, nie na boki. Dłonie trzymaj luźno, barki rozluźnione.
• Ręce pomagają także utrzymać balans na jednej nodze. Gdy przyjmujesz piłkę albo strzelasz, ręce stabilizują ciało.
• Podczas gry ręce pomagają też czuć przestrzeń i rywala. Unieś lekko rękę, poczuj gdzie jest przeciwnik, ale go nie popychaj.

Praca stopy z podłożem jest bardzo ważna, bo stopa łączy Twoje ciało z ziemią. Podczas biegu stawiaj stopę miękko na śródstopiu. Najpierw dotknij przednią częścią stopy, a dopiero potem lekko opuść piętę.

• Nie uderzaj piętą o ziemię. Czuj murawę przodem stopy i tak utrzymuj kontakt z podłożem gdy jesteś w centrum gry. Trzymaj palce aktywne i lekko rozłożone. Pomagają one utrzymać równowagę i stabilność.
• Gdy biegniesz, startujesz lub hamujesz, stopa działa jak sprężyna. Najpierw przyjmuje ciężar, uginając się w stawie skokowym, potem oddaje energię przy odepchnięciu. Twarda, sztywna stopa odbiera ciału możliwość płynnego ruchu. Odpychaj się z palców i śródstopia, nigdy z pięty.
• Podczas zmiany kierunku jedna stopa przyjmuje ciężar ciała. Ustaw ją stabilnie na ziemi, jak kotwicę. Kolano lekko się ugina, a ciało przygotowuje się do odepchnięcia w nową stronę.

Kiedy decydujesz się zatrzymać:

• Lekko ugnij kolana i obniż środek ciężkości.
• Stopa pierwsza kontaktująca się z ziemią działa jak amortyzator.
• Tułów pochylony w kierunku ruchu, głowa przed sobą, barki luźne, biodra nad stopami.

Pierwszy krok hamujący stawiaj pod biodrem, nie przed nim. Ręce rozszerz lekko dla balansu, łokcie pozostają zgięte. Kolejne kroki kontynuują wytracanie prędkości, aż zatrzymasz się całkowicie.

W piłce nożnej biodra decydują o kierunku ruchu. Stań na lekko ugiętych kolanach.

• Obniż biodra i pochyl tułów lekko do przodu. Teraz wyobraź sobie, że pasek Twoich spodenek pokazuje kierunek biegu. Obróć biodra w stronę, w którą chcesz się poruszyć.
• Zmiana kierunku zaczyna się w biodrach, nie w barkach. Najpierw skręć biodra, dopiero potem barki i zrób krok. Po obrocie wykonaj krótki krok pod ciałem. Pozwól, żeby biodra prowadziły nogi w nowym kierunku.
• Gdy grasz, otwieraj biodra w stronę wolnej przestrzeni. Dzięki temu odpowiednio wykonasz kierunkowe przyjęcie piłki, podanie lub przyśpieszenie z nią.

Mobilność to umiejętność poruszania się swobodnie w różnych kierunkach i pozycjach.

• Podczas biegu i gry pozwól biodrom pracować razem z ciałem. Dzięki temu łatwiej startujesz, hamujesz i zmieniasz kierunek.
• Zwracaj uwagę, aby kolana zawsze szły w tym samym kierunku co stopy. Nie blokuj ich sztywno – pozwól im pracować sprężyście.
• Twoje plecy i tułów mogą się obracać. Możesz spojrzeć w bok, sięgnąć ręką lub zmienić stronę gry, a nogi nadal utrzymują równowagę. Kiedy biegniesz, pracuj rękami swobodnie w barkach. Poruszaj nimi do przodu i do tyłu, nie trzymaj ich sztywno przy ciele.
• Zakres ruchu to klucz do osiągania pełni swoich możliwości. Im większy i swobodniejszy ruch rąk, tym łatwiej biec szybciej. Gdy strzelasz lub podajesz, pozwól nodze wykonać pełny ruch. Najpierw cofnij ją do tyłu, a po uderzeniu prowadź ją dalej do przodu. Podczas skrętu lub zatrzymania obniż ciało, a potem znowu się wyprostuj.

• Zacznij od kontrolowanego wytracenia ruchu.
• W ostatnich krokach przed skrętem lekko ugnij kolana i obniż całe ciało kilka centymetrów w dół. Tułów pochylony w kierunku biegu, głowa patrzy przed siebie – nie prostuj pleców.
• Teraz przygotuj stopy do skrętu: Stopa wewnętrzna odciążona, stopa zewnętrzna przyjmuje ciężar. Śródstopie ustaw jak kotwicę, pięta miękko dotyka ziemi, kolano pracuje jak amortyzator. Z tej nogi odbij się sprężyście w nową stronę.
• Biodra wyznaczają kierunek – najpierw one „patrzą” tam, gdzie chcesz pobiec, dopiero potem rusza noga. Noga po stronie skrętu wykonuje pierwszy krok krótko, pod ciałem, udo pokazuje tor biegu. Kolejne kroki są skrócone i szybkie – nie hamuj ponownie.
• Ręce pracują naprzemiennie i blisko tułowia.
• Podczas skrętu barki pozostają luźne, ręce pomagają ustabilizować górną część ciała.

• Podczas prowadzenia staraj się najczęściej dotykać piłkę prostym podbiciem (czyli górną częścią stopy) albo zewnętrzną częścią stopy. To pozwala prowadzić piłkę szybko i pewnie.
• Lekko ugnij nogę w kolanie i skieruj stopę w dół. Dzięki temu piłka toczy się prosto przed Tobą, a Ty możesz biec naturalnie i szybko. Ułatwia to też szybką zmianę kierunku i reakcję na sytuację na boisku.
• Unikaj prowadzenia piłki wewnętrzną częścią stopy podczas biegu. Taki kontakt spowalnia bieg i utrudnia zmianę kierunku.

To bardzo ważna umiejętność, dzięki której możesz kontrolować piłkę nawet wtedy, gdy rywal jest bardzo blisko. Używaj krótkiego prowadzenia wtedy, gdy rywal znajduje się blisko Ciebie. Używaj go także wtedy, gdy na boisku jest mało miejsca.

• Przy krótkim prowadzeniu utrzymuj piłkę przez cały czas bardzo blisko nogi. Dotykaj jej małymi, częstymi dotknięciami.
• Ustaw swoje ciało tak, aby Twoje biodro znajdowało się nad piłką. Dzięki temu zwiększysz kontrolę nad piłką i łatwiej będzie Ci nad nią panować.
• Trzymaj piłkę blisko, aby móc szybko zmienić kierunek biegu. Trzymaj ją blisko także po to, aby łatwiej ochronić ją przed rywalem.

• Używaj długiego prowadzenia wtedy, gdy masz przed sobą dużo wolnej przestrzeni.
• Stosuj je także wtedy, gdy chcesz szybko ruszyć do ataku lub uciec rywalowi. W takiej sytuacji nie trzymaj piłki bardzo blisko nogi. Pozwól jej toczyć się trochę dalej i biegnij za nią w pełnej prędkości.
• Podczas długiego prowadzenia piłki pozwól, aby piłka toczyła się trochę dalej przed Tobą.
• Dotykaj piłki w momencie, gdy Twoja noga wyciąga się do przodu w biegu. Dzięki temu możesz biec szybciej i nie tracisz prędkości. Piłka porusza się wtedy dalej przed Twoim ciałem, a Ty możesz płynnie przyspieszać.

• Podczas prowadzenia piłki zmieniaj tempo biegu.
• To jeden z najprostszych i najskuteczniejszych sposobów, aby nie stracić piłki
• Nie zawsze musisz wykonywać trudny drybling. Czasem wystarczy zwolnić lub na chwilę się zatrzymać. Poczekaj, aż rywal się zbliży… A potem nagle przyspiesz i rusz w wolną przestrzeń.
• Nagła zmiana szybkości często sprawia, że przeciwnik nie nadąża za Twoim ruchem. Jeszcze skuteczniej działa połączenie zmiany tempa ze zmianą kierunku. Zwolnij, a potem szybko skręć i przyspiesz w inną stronę. Dzięki temu łatwo zgubisz rywala i zyskasz miejsce do dalszej gry.

Gdy zauważysz dobry moment do skrętu, lekko zwolnij lub zatrzymaj się, przygotowując ciało do zmiany kierunku.

• Obniż ciało kilka centymetrów w dół, lekko ugnij kolana. Tułów pochylony w stronę skrętu, głowa patrzy przed siebie. Podczas skrętu prowadź piłkę blisko nogi, dotykając jej delikatnie zewnętrzną częścią stopy lub prostym podbiciem. Stopa zewnętrzna przyjmuje ciężar, śródstopie działa jak kotwica, kolano amortyzuje ruch.
• Pierwszy krok nogą po stronie skrętu jest krótki, pod ciałem, a piłka podąża za Twoją nogą. Kolejne kroki szybkie i sprężyste – w tym czasie kontroluj piłkę i kieruj ją w stronę wolnej przestrzeni. Jednocześnie ręce pracują naprzemiennie blisko tułowia, pomagając utrzymać równowagę i stabilizować górną część ciała.

Zapamiętaj: obniż ciało, ustaw biodra, odbij się zewnętrzną nogą i prowadź piłkę w nową przestrzeń – wtedy skręt jest szybki, płynny i pod kontrolą.

Podczas prowadzenia piłki możesz tworzyć przestrzeń do ataku. Nie zawsze musisz biec prosto w stronę bramki. Czasem lepiej najpierw pobiec z obrońcą w stronę linii bocznej.

• Podnoś głowę podczas biegu, aby widzieć boisko przed sobą. Dzięki temu szybciej zauważysz wolną przestrzeń.
• Szukaj miejsca, gdzie jest mniej rywali. Jeśli przed Tobą jest tłum przeciwników, zmień kierunek i uciekaj w wolną przestrzeń.

Pozwala zachować kontrolę nad piłką i przygotować się do odejścia w odpowiednim momencie.

• Gdy rywal zbliża się do Ciebie, zajmij niską pozycję. Ugnij kolana, obniż biodra i pochyl się lekko do przodu.
• Zachowaj spokój i cierpliwość. Nie przyspieszaj na siłę – rywal czeka na Twój ruch i chce zaatakować przestrzeń.
• Ustaw jedną stopę za piłką, aby być gotowym do szybkiego startu. Piłka powinna być blisko i pod pełną kontrolą.
• Bądź gotowy, aby ruszyć w wybranym kierunku w odpowiednim momencie. Nie zdradzaj wcześniej, gdzie chcesz pobiec.
• Możesz przeciągnąć piłkę do tyłu, aby zyskać czas i zmienić ustawienie. Dopiero potem wybierz kierunek i dynamicznie rusz do przodu.

Pamiętaj: cierpliwość, niska pozycja i gotowość do startu. Dzięki temu to Ty kontrolujesz sytuację, a nie rywal.

Pozwala wykorzystać prędkość rywala i szybko minąć go z piłką.

• Gdy rywal biegnie prosto na Ciebie, masz przewagę. Taki przeciwnik ma trudność z nagłą zmianą kierunku.
• Zachowaj niską pozycję i kontrolę nad piłką. Czekaj na moment, w którym rywal będzie odpowiednio blisko.
• W odpowiedniej chwili wypuść piłkę zdecydowanie obok niego, w wolną przestrzeń. Zrób to szybko i bez wahania.
• Od razu przyspiesz i pobiegnij za piłką. Wykorzystaj moment, zanim rywal zdąży się zatrzymać i zawrócić.
• Bądź zdecydowany. Nie zatrzymuj piłki – graj dynamicznie i odważnie. Pamiętaj: rywal biegnie – Ty zmieniasz kierunek i uciekasz. Dzięki temu zostawisz przeciwnika za sobą i zyskasz przestrzeń do ataku.

• Balans ciała pozwala utrzymać równowagę, kontrolować ruch i zmylić rywala bez użycia siły.
• Balans to sposób, w jaki porusza się Twoje ciało. Dzięki niemu możesz szybciej reagować i lepiej kontrolować grę.
• Podczas gry utrzymuj lekkie ugięcie kolan i niską pozycję. Ciało ma być sprężyste i gotowe do zmiany kierunku.
• Poruszaj się małymi krokami i utrzymuj aktywne stopy. To daje Ci stabilność i szybkie reakcje.
• Używaj barków, bioder i tułowia, aby zmylić rywala. Czasem mały ruch ciała wystarczy, żeby zyskać przewagę.
• Nie stój sztywno. Całe ciało powinno być w lekkim ruchu, nawet gdy masz piłkę pod kontrolą.
• Podczas kontaktu z rywalem utrzymuj równowagę i stabilność. Nie tracisz pozycji, bo Twoje ciało jest przygotowane na nacisk.

• Gdy masz piłkę i rywal Cię naciska Użyj balansu, aby utrzymać równowagę, chronić piłkę i przygotować się do odejścia w wolną przestrzeń.
• Tuż przed przyjęciem piłki Zmyśl rywala ruchem ciała i zabierz piłkę w inną stronę, niż się spodziewa.
• W pojedynku 1 na 1 Przenieś ciężar ciała w jedną stronę, a potem dynamicznie rusz w drugą.
• Gdy chcesz zmienić tempo Lekko się zatrzymaj, „zawieś” ciało, a potem przyspiesz w wybranym kierunku.
• Przy zmianie kierunku dryblingu Użyj balansu, aby zmienić kierunek szybko i płynnie, bez utraty kontroli nad piłką.
• Gdy grasz bez piłki Balans pomaga zmieniać kierunek biegu, uciekać rywalowi i wychodzić na wolną przestrzeń.

• W pojedynku 1 na 1 używaj ruchu ciała, zanim dotkniesz piłki. Pracuj tułowiem, biodrami i barkami, aby pokazać jeden kierunek.
• Zmyl rywala ruchem ciała. Pokaż, że idziesz w jedną stronę… a potem dynamicznie rusz w drugą.
• Możesz wykonać zwód bez dotykania piłki. Wystarczy przeniesienie ciężaru ciała, aby przeciwnik stracił równowagę.
• Używaj balansu, aby przygotować zmianę tempa i kierunku. Najpierw zwolnij lub „zawieś” ciało, potem eksploduj w wolną przestrzeń.
• Nie graj sztywno i przewidywalnie. Zmieniaj rytm i kierunek ruchu, aby rywal nie wiedział, co zrobisz.

Pamiętaj: najpierw balans, potem ruch z piłką. Dzięki temu grasz sprytniej, szybciej i trudniej Cię zatrzymać.

• Drybling to narzędzie do zdobywania przewagi, a nie pokaz sztuczek. Używamy go, gdy widzimy przed sobą przestrzeń lub gdy przeciwnik stoi zbyt blisko i musimy go zmusić do reakcji. Nie dryblujemy dla efektu – dryblujemy, żeby zyskać czas, miejsce lub otworzyć przestrzeń dla partnera.
• Zanim rozpoczniesz drybling, oceń sytuację – jeśli możesz zagrać prosto lub podać, zrób to. Ale gdy linie podania są zamknięte lub przeciwnik daje Ci szansę na pojedynek, bierz odpowiedzialność i atakuj go z piłką.
• Dryblowanie to nie seria przypadkowych dotknięć, ale świadome prowadzenie piłki z kontrolą ciała i równowagą. Twoim celem nie jest wykonywanie tricków, tylko zmiana tempa, kierunku i rytmu – to tym wygrywają najlepsi.
• Każdy ruch z piłką musi mieć sens – od delikatnego prowadzenia, przez zmianę kierunku, aż po moment minięcia. Utrzymuj prostotę, bądź pewny siebie i zaufaj swoim decyzjom. Drybling to odwaga, rytm i balans – a nie chaos.

• Im więcej spędzasz czasu na chodzeniu z piłką i delikatnym jej przesuwaniu zarówno podeszwą jak i bokiem stopy tym bardziej przyzwyczajasz swoje ciało do dryblingu. Czujesz się coraz bardziej komfortowo z piłką. Weź piłkę na spacer do lasu, możesz też chodzić po pokoju i utrzymywać piłkę w ruchu wykonując inne czynności jak sprzątanie.
• Używaj obu stóp chodząc z piłką, druga słabsza się przyzwyczaja a w dryblingu dwie nogi to podstawa.
• Chodząc z piłką staraj się mieć podniesioną głowę jak najczęściej się da, jeżeli zgubisz piłkę to szybko zerknij w dół i znowu podnieś głowę. Przyzwyczaisz mózg i stopy do odnajdywania piłki kiedy nie ma na to chwili w warunkach meczowych.
• Trenując drybling rób częste zmiany kierunku. Na początku powoli aby opanować technikę i ułożenie ciała, jednak z czasem musisz to robić jak najszybciej. W warunkach meczowych wolny drybling nic nie da, natomiast szybką zmianą kierunku z kontrolą piłki można pokonać każdego obrońcę na świecie. Zbuduj automatyzmy w pełnej prędkości – to pozwoli Ci być mega dryblerem. Jak tylko opanujesz drybling w pewnym tempie to w każdej sesji rób to samo tylko szybciej (nawet jeśli nie będzie wychodzić będziesz robił postępy).

• Przed dryblingiem i w trakcie używaj jak najczęściej zewnętrznej części stopy.
• Jeżeli masz przestrzeń to wypuść piłkę dalej. Jeżeli przeciwnik jest blisko to używaj większej ilości dotknięć piłki.
• Aby dryblować zmieniasz kierunek biegu, rób to zawsze pochylonym w przód na niskich nogach. Jeżeli będziesz dryblował wyprostowany to nie utrzymasz balansu ciała – będziesz wolny i nieskuteczny.
• Nie wahaj się. Idąc w drybling nie możesz się zawahać. Jeżeli w siebie zwątpisz i na chwilę się zatrzymasz w bezruchu to koniec. Cały czas idź do przodu ciupciając piłkę zewnętrzną stroną stopy, lekko zmieniaj kierunek i kiedy wyczujesz moment to mijaj mocniejszą zmianą kierunku i mocniejszym popchnięciem piłki. Nawet jeśli nie masz pomysłu w którą stronę pójść to zaryzykuj ale nie wahaj się.
• Zmiana prędkości i kierunku to klucz. Tricki w 99% nie mają sensu. Przestań wierzyć, że będziesz dobrym dryblerem dzięki trickom – to nie prawda. Odpowiednia zmiana kierunku, zmiana prędkości to wszystko czego potrzeba. Tricki działają tylko na słabych obrońców i tylko kiedy robią je najlepsi technicznie gracze na świecie. Zauważ, że najskuteczniejsi dryblerzy których znasz nigdy nie używają tricków. Modric, Messi, Zieliński jedynie zmieniają kierunek i tempo – biegną powoli i nagle przyśpieszają, nagle zwalniają i znowu przyśpieszają, raz w tą stronę raz w drugą. Oni są w ciągłym ruchu, cały czas zmieniając tempo.
• Nie komplikuj dryblingu, utrzymuj go prostym ale efektywnym. Dopracuj go perfekcyjnie.

Jeżeli masz kolegę do gry to zawsze graj z nim, jeżeli widzisz szansę żeby wypuścić kolegę w przód, zrób to. Jeżeli jednak nie masz szybkiej opcji gry zespołowej – to jest Twoja szansa na drybling, nie wahaj się, nie musi się udać, część dryblingów się przegrywa. Po prostu zaryzykuj i idź na pełnej prędkości, wszystko albo nic, ciesz się tą okazją, potraktuj ją jak zabawę. Po nieudanym dryblingu zrób szybki zwrot do obrony żeby jak najszybciej nałożyć presję na gracza który przejął piłkę.

• Używaj fabuły (np. kosmos, zoo, piraci) – dzieci chętniej wchodzą w zadania ruchowe.
• Wszystkie dzieci powinny mieć własną piłkę przez większość czasu trwania zabawy.
• Promuj zasady fair play i dobrą zabawę.

• Graj na małych boiskach w małych składach (maksymalnie 3x3 lub 4x4), aby każde dziecko miało szansę na kontakt z piłką.
• Nie przypisuj dzieciom pozycji (obrońca/napastnik). Wszyscy atakują i wszyscy odbierają piłkę.
• Zadbaj o szybkie wznawianie gry – piłki powinny leżeć przygotowane wokół boiska a zawodnicy powinni być stale motywowani do przyśpieszania gry.